24 stycznia - Jego droga jest dobra

Kto między wami boi się Pana, niech słucha głosu Jego Sługi! Kto chodzi w ciemnościach i bez przebłysku światła, niechaj imieniu Pana zaufa i niech na swoim Bogu się oprze! - Księga Izajasza 50,10

Przeczytaj: List do Rzymian 8
 Ludzie to istoty, które z powodu swojej ograniczonej natury nigdy nie czują się całkiem u siebie. Balansąc na cienkiej jak ostrze noża krawędzi nazywanej teraźniejszością, przemijającej, zanim zdążymy ją nazwać, nigdy tak naprawdę nie jesteśmy w stanie się zrelaksować. Jesteśmy stworzeniami z balastem przeszłości, którego nie możemy z siebie zrzucić i z przyszłością, nad którą nie mamy kontroli. Ulotność chwili obecnej i niepewność tego, co ma nadejść, wywołują w nas niepokój. To wszystko stanowi nieodłączny element ludzkiego życia.
 Jak żyjemy w tym niepokoju, będącym częścią naszego istnienia? Chrześcijanin ma do dyspozycji niedostępne dla innych zasoby i wyposażenie. Przede wszystkim wierzący zna Tego Jedynego, który nie podlega przemijaniu tak jak my. Zna suwerennego Boga, który stworzył to skończone stworzenie i który nad nim panuje. Chrześcijanin zna Twórcę przyszłości.
 Chrześcijanin wie również, że Bóg jest życzliwie usposobiony wobec ludzi, bowiem wiele razy dał tego dowód w przyrodzie poprzez łaskę, życie w obfitości i Krzyż Chrystusa. Objawił to poprzez charakter Jezusa Chrystusa – Jego Syna. Jego wola dla nas naznaczona jest dobrocią. Nie może być inaczej, ponieważ taka jest Jego natura. On jest miłością. Miłością do ciebie.
 Ale ta miłość uwarunkowana jest prawdą. Jezus nie mówił zbyt wiele na temat swojej miłości; najczęściej ją okazywał. Mówił o prawdzie i o właściwym życiu. Bóg w swojej suwerennej dobroci ma dla nas drogę wiodącą ku przyszłości i to dobra droga. Znajdź ją, a doświadczysz Jego dobroci i miłości. Wybierz własną drogę, a bezsens, pustka i niezadowolenie zmuszą cię do nazwania Go Sędzią. Odnajdź Jego drogę, a będziesz Go nazywać Przyjacielem i Ojcem. 
(za: Każdy dzień)