Sługa Boży Józef Lazzati (1909-1986)

Kanonizacja Jana Pawła II byłaby bardzo na czasie, bo obecnie bardzo silny jest w Kościele akcent duszpasterski – uważa ks. prof. Hieronim Fokciński SJ. W rozmowie z KAI b. relator Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych zaznacza, że najdłuższy i najtrudniejszy etap prac przygotowujących kanonizację związany jest zwykle z pracą komisji lekarskiej. Dziś mija 8. rocznica śmierci papieża Wojtyły. Zdaniem jezuity, kanonizacja Jana Pawła II w październiku br. jest możliwa. Jednak, jak dodaje, nie jest to aż tak pewne biorąc pod uwagę fakt, że byłoby to ogromne wydarzenie międzynarodowe wymagające czasochłonnych przygotowań. Ks. Fokciński przyznał, że w odniesieniu do terminu tej kanonizacji można mówić jedynie o przypuszczeniach, ponieważ embargo zachowywane jest wyjątkowo dokładnie i nawet w samej Kongregacji o sprawie nie mówi się głośno. Wiadomo jedynie, że w tej chwili trwają starania o zatwierdzenie cudu. Jest to proces skomplikowany i wieloetapowy, bowiem czym innym jest prze

O wielkiej czci jaką kard. Jorge Mario Bergoglio darzył bł. Jana Pawła II przypomina dzisiaj, w ósmą rocznicę śmierci Ojca Świętego Radio Watykańskie. Przy okazji zaznaczono, że to właśnie Jan Paweł II mianował w 1992 roku ks. Bergoglio biskupem, a w 2001 roku włączył do Kolegium Kardynalskiego. Papieska rozgłośnia przypomniała fragmenty dwóch homilii, w których ówczesny metropolita Buenos Aires wskazywał na osobisty rys świętości Karola Wojtyły. W dzień beatyfikacji Jana Pawła II, 1 maja 2011 roku kard. Bergoglio podkreślił, że bł. Jan Paweł II nie lękał się, gdyż w swoim życiu kontemplował Zmartwychwstałego Pana i dlatego potrafił pokonywać dyktatury. „Męstwo, stanowczość jakimi obdarza nas Chrystus Zmartwychwstały, pokój serca, z powodu przebaczenia jakie zyskujemy dzięki Bożemu miłosierdziu uwalniają nas od lęku. Właśnie dlatego w naszym sercu mogą rozbrzmiewać słowa Jezusa i bł. Jana Pawła II – «nie lękajcie się!»” – stwierdził przed niemal dwoma laty metropolita Buenos Aires

Od prywatnych wizji do najbardziej dyskusyjnych objawień maryjnych nieuznanych dotąd przez Kościół za autentyczne: wszyscy rywalizują w proroctwach dotyczących Benedykta XVI i jego następcy. Zapominając... że to właśnie on jest prorokiem! To nie żart i nie chodzi tu bynajmniej o głębię i prorocki wymiar jego nauczania jako następcy Piotra. Chodzi o lata bardzo odległe w czasie, w których, gdyby ktoś powiedział przenikliwemu teologowi bawarskiemu, że zostanie papieżem, uznałby to zapewne za żart. 24 grudnia 1969 roku, na zakończenie cyklu wykładów radiowych w rozgłośni Hessian Rundfunk, Joseph Ratzinger wypowiedział słowa, z których wagi prawdopodobnie on sam nie zdawał sobie sprawy: „Z dzisiejszego kryzysu wyłoni się Kościół, który straci wiele. Stanie się nieliczny i będzie musiał rozpocząć na nowo, mniej więcej od początków. Nie będzie już więcej w stanie mieszkać w budynkach, które zbudował w czasach dostatku. Wraz ze zmniejszeniem się liczby swoich wiernych, utraci

Drodzy bracia i siostry w Rzymie i na całym świecie, dobrych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego! - tymi słowami rozpoczął swe wielkanocne orędzie „Urbi et orbi” papież Franciszek. Wygłosił je w południe z balkonu bazyliki św. Piotra w Watykanie. Wyraził pragnienie, by wieść o Zmartwychwstaniu Chrystusa „dotarła do każdego domu, każdej rodziny, zwłaszcza tam, gdzie jest najwięcej cierpienia, do szpitali, do więzień…”. Chciałbym przede wszystkim, aby dotarła ona do wszystkich serc, bo tam Bóg pragnie zasiać tę Dobrą Nowinę - mówił Ojciec Święty. Prosił zmartwychwstałego Chrystusa o pokój dla całego świata, szczególnie dla Bliskiego Wschodu, Iraku, „ukochanej Syrii”, Afryki i Azji, „zwłaszcza na Półwyspie Koreańskim”.   Drodzy bracia i siostry w Rzymie i na całym świecie, dobrych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego! Z jakże wielką radością głoszę wam: Chrystus zmartwychwstał! Chciałbym, aby ta wieść dotarła do każdego domu, każdej rodziny, zwłaszcza tam, gdzie jest najwięcej cierpienia,

Wielka Sobota jest dniem ciszy i oczekiwania. Dla uczniów Jezusa był to dzień największej próby. Według Tradycji apostołowie rozpierzchli się po śmierci Jezusa, a jedyną osobą, która wytrwała w wierze, była Bogurodzica. Dlatego też każda sobota jest w Kościele dniem maryjnym.  Tradycją Wielkiej Soboty jest poświęcenie pokarmów wielkanocnych: chleba - na pamiątkę tego, którym Jezus nakarmił tłumy na pustyni; mięsa - na pamiątkę baranka paschalnego, którego spożywał Jezus podczas uczty paschalnej z uczniami w Wieczerniku oraz jajek, które symbolizują nowe życie. W zwyczaju jest też odwiedzanie różnych kościołów i porównywanie wystroju Grobów. Wielkanoc zaczyna się już w sobotę po zachodzie słońca. Rozpoczyna ją liturgia światła. Na zewnątrz kościoła kapłan święci ogień, od którego następnie zapala się Paschał - wielką woskową świecę, która symbolizuje zmartwychwstałego Chrystusa. Na paschale kapłan żłobi znak krzyża, wypowiadając słowa: "Chrystus wczoraj i dziś, początek i konie

Jesteśmy z Tobą zawsze, ale w sposób szczególny dzisiaj, po wydarzeniach ostatnich dni - zapewnił abp. Sławoja Leszka Głódzia w imieniu gdańskiego duchowieństwa abp Tadeusz Gocłowski. Wczoraj w katedrze oliwskiej dziękował mu za jego posługę i podkreślał znaczenie więzi między biskupem a kapłanami. Przyznał też, że „z nami, z kapłanami jest różnie”. Poniżej publikujemy pełny tekst wystąpienia abp Gocłowskiego: Słowo Księdza Arcybiskupa Tadeusza Gocłowskiego w Wielki Czwartek 28 marca 2013 r. na Mszy Krzyżma Świętego Zgromadziliśmy się w całej rodzinie kapłańskiej wokół swojego biskupa, by złożyć mu życzenia. Wypowiedzieli je przed chwilą kapłani, klerycy, siostry zakonne, świeccy wierni, serdecznie i gorąco. Do tych życzeń pragniemy dołączyć zapewnienie, Drogi Arcypasterzu, że jesteśmy z Tobą zawsze, ale w sposób szczególny dzisiaj, po wydarzeniach ostatnich dni. Przed dwoma dniami byłem u Ciebie w Twoim domu. Rozmawialiśmy długo, po bratersku i przyjacielsku. Wydawa

W Polsce Wielki Piątek jest dniem ustawowo wolnym od pracy dla pięciu wyznań chrześcijańskich. Szczególnie ważny jest ten dzień dla luteran, ale także kalwini, metodyści, zielonoświątkowcy i baptyści wspominają tego dnia śmierć Jezusa na krzyżu. Od kilkunastu lat dzień wolny w Wielki Piątek ewangelikom gwarantują ustawy o stosunku państwa do poszczególnych Kościołów. Najdłużej, bo od 13 maja 1994 r. obowiązuje ustawa o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej. Na jej mocy luteranom przysługuje prawo zwolnienia od nauki lub pracy w Wielki Piątek, gdyż tego dnia obchodzą oni Pamiątkę Śmierci Chrystusa Pana. Uchwalona również 13 maja 1994 r. analogiczna ustawa o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Rzeczypospolitej Polskiej umożliwia także osobom należącym do tego Kościoła prawo zwolnienia od nauki lub pracy w Wielki Piątek. Rok później – 30 maja 1995 r. dwie ustawy: o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Metodysty