Sługa Boży Józef Lazzati (1909-1986)

Obchody 75. rocznicy śmierci św. Maksymiliana Marii Kolbego rozpoczną się wczesnym rankiem 14 sierpnia w Centrum św. Maksymiliana w Harmężach koło Oświęcimia. Uroczystości zainauguruje poranne nabożeństwo upamiętniające przejście o. Kolbego z tego świata do nieba – „Transitus św. Maksymiliana”. Po nabożeństwie w niedzielę rano wyruszą dwie pielgrzymki do byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz: z Centrum w Harmężach i z kościoła św. Maksymiliana Kolbego w Oświęcimiu. Grupy spotkają się razem przy obozowej bramie z napisem „Arbeit macht frei” w byłym obozie, skąd wspólnie przejdą w kierunku Bloku 11. Duchowni oraz świeccy złożą wieńce na placu apelowym – miejscu, gdzie o. Kolbe zgłosił gotowość pójścia na śmierć za innego więźnia, pod Ścianą Śmierci, nawiedzą też celę w Bloku 11, w której męczeńską śmiercią zginął św. Maksymilian. 29 lipca br. w miejscach tych modlił się w ciszy papież Franciszek podczas swej wizyty w Miejscu Pamięci. Kulminacyjnym punktem nied

Potrzebie stałej gotowości oczekiwania na ostateczne spotkanie z Panem poświęcił swe rozważania przed modlitwą Anioł Pański Franciszek w niedzielę 7 sierpnia. Jednocześnie zwrócił uwagę, że ta postawa czuwania nie zwalnia nas od codziennego trudu czynienia świata sprawiedliwszym i bardziej nadającym się do życia. Po odmówieniu modlitwy i udzieleniu wiernym zebranym na Placu św. Piotra błogosławieństwa apostolskiego papież wyraził ból z powodu obecnej sytuacji w Syrii i wezwał do modlitw o pokój w tym kraju. Oto polski tekst rozważań Ojca Świętego: Drodzy bracia i siostry, dzień dobry! Na kartach dzisiejszej Ewangelii (Łk 12, 32-48) Jezus mówi swoim uczniom, jaką postawę należy przyjąć, oczekując na ostateczne spotkanie z Nim i wyjaśnia, że oczekiwanie na to spotkanie powinno pobudzać do życia pełnego dobrych uczynków. Mówi między innymi: „Sprzedajcie wasze mienie i dajcie jałmużnę! Sprawcie sobie trzosy, które nie niszczeją, skarb niewyczerpany w niebie, gdzie złodziej się

– Uważam się za duchowego syna św. Jana Pawła II, który mnie wyświęcił na biskupa – powiedział abp Salvatore Pennacchio, mianowany Nuncjuszem Apostolskim w Polsce 6 sierpnia 2016 r. Zastąpi on abp. Celestino Migliore, który będzie przedstawicielem Ojca Świętego Franciszka w Federacji Rosyjskiej. Abp Salvatore Pennacchio urodził się 7 września 1952 r. w Marano w okolicach Neapolu we Włoszech. Święcenia kapłańskie otrzymał 18 września 1976 r. w diecezji Aversa. Po uzyskaniu doktoratu z filozofii, został skierowany w 1979 r. do pracy dyplomatycznej przy Stolicy Apostolskiej. Nowo mianowany nuncjusz ma bogate doświadczenie międzynarodowe. Pracował na placówkach dyplomatycznych m.in. w Panamie, Etiopii, Australii, Turcji, Egipcie, Jugosławii i Irlandii. Dnia 28 listopada 1998 r. został mianowany Nuncjuszem Apostolskim w Rwandzie i podniesiony do godności arcybiskupiej (abp tytularny Montemarano). Dnia 6 stycznia 1999 r. otrzymał święcenia biskupie z rąk Ojca Świętego Jana Pawła II. W 2

O swoim związku ze św. Janem Pawłem II, wizycie w Polsce i zainteresowaniu piłką nożną mówi w pierwszym po nominacji wywiadzie, udzielonym rzecznikowi KEP, nowy nuncjusz apostolski w Polsce abp Salvatore Pennacchio, którego nominacja przypadła w dniu jego imienin – 6 sierpnia 2016 r. Publikujemy treść wywiadu: Ks. Paweł Rytel-Andrianik: Jak ksiądz Arcybiskup przyjął decyzję Ojca Świętego? - Abp Salvatore Pennacchio: Z wdzięcznością i w duchu posłuszeństwa wobec Ojca Świętego, Papieża Franciszka, tak jak za każdym razem, kiedy byłem wzywany na nową placówkę czy do posługi, zawierzając się zawsze opiece Pana Boga i Matki Najświętszej. Jakie są związki Ekscelencji ze św. Janem Pawłem II? Uważam się za duchowego syna świętego papieża Jana Pawła II, który udzielił mi sakry biskupiej w dniu 6 stycznia 1999 r. w Dzień Objawienia Pańskiego i posłał mnie jako nuncjusza apostolskiego do Rwandy. Od pierwszej posługi w Panamie, jako adept w Nuncjaturze (1979), do posługi w Tajlandii i w

Papież Franciszek mianował dotychczasowego nuncjusza apostolskiego w Indiach i Nepalu, abp. Salvatore Pennacchio swoim przedstawicielem w Polsce. Nowy nuncjusz apostolski w Polsce urodził się 7 września 1952 r. w Marano nieopodal Neapolu. Święcenia kapłańskie przyjął 18 września 1976 r. i został inkardynowany do diecezji Aversa nieopodal Neapolu. Po uzyskaniu doktoratu z filozofii i ukończeniu Papieskiej Akademii Kościelnej w 1979 r. podjął pracę w dyplomacji watykańskiej. Pełnił ją w Panamie, Etiopii, Australii, Turcji, Egipcie, Jugosławii i Irlandii. W 1998 r. został nuncjuszem w Rwandzie oraz arcybiskupem tytularnym Montemarano. Sakrę biskupią przyjął 6 stycznia 1999 r. z rąk św. Jana Pawła II. W 2003 r. został nuncjuszem w Tajlandii oraz w Singapurze, Kambodży a także delegatem apostolskim w Birmie, Laosie, Malezji i Brunei. 8 maja 2010 r. Benedykt XVI mianował go swoim przedstawicielem w Indiach. 13 listopada tego samego roku został również nuncjuszem w Nepalu. Obok w

Na Wawelu trwa Msza św. pogrzebowa zmarłego we wtorek kard. Franciszka Macharskiego. Przewodniczy jej metropolita krakowski kard. Stanisław Dziwisz. "Kardynał Franciszek był człowiekiem głębokiej wiary. To ona kształtowała jego duchowość, modlitewne skupienie, kontemplacyjne zanurzenie w Bogu, mistyczne przeżycia, ale także pasterską wrażliwość na drugiego człowieka i wyobraźnię miłosierdzia" - mówił w homilii kard. Dziwisz. Publikujemy tekst homilii kard. Stanisława Dziwisza: Panie Prezydencie, Pani Premier, Księża Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi, bracia Kapłani, Osoby konsekrowane, droga Rodzino Kardynała Franciszka, dostojni Goście, Mieszkańcy Krakowa i Archidiecezji, Bracia i Siostry! 1. Czyż nie jest wymownym fakt, że nazajutrz po dniach, w których Kraków rozbrzmiewał wielobarwną i wielojęzyczną rzeszą i radością setek tysięcy młodych chrześcijan z całego świata, odszedł do Pana człowiek, który uosabiał najlepsze cechy i wartości naszego St

Trumna z ciałem kard. Franciszka Macharskiego spoczęła w krypcie katedry wawelskiej. W uroczystościach pogrzebowych, którym przewodniczył kard. Stanisław Dziwisz uczestniczył m.in. Episkopat Polski, prezydenta Andrzej Duda, premier Beata Szydło, parlamentarzyści i tysiące wiernych. Po Mszy sprawowanej na placu przed katedrą, księża z ostatniego rocznika, który wyświęcił kard. Macharski – 2005 – wnieśli trumnę do wnętrza świątyni.  Do Katedry weszła też najbliższa rodzina Zmarłego, arcybiskupi, biskupi oraz prezydent, premier, prezydent Miasta Krakowa i władze Małopolski.  Trumna została położona na posadzce katedry przed konfesją św. Stanisława. Następnie, po modlitwach prowadzonych przez metropolitę krakowskiego, pokropieniu wodą święconą oraz posypaniu ziemią, trumna z ciałem kard. Macharskiego została pochowana w krypcie pod konfesją św. Stanisława. Porządek żałobnej Mszy świętej oraz liturgii pogrzebowej nie przewidywał przemówień ani składania kondolencji. tk