Sługa Boży Józef Lazzati (1909-1986)

Jezu Chryste, Królu Wszechświata, Panie nasz i Boże, Odkupicielu rodzaju ludzkiego, nasz Zbawicielu! Ty, który mówiłeś, że Królestwo Twoje nie jest z tego świata, który wzywałeś nas do szukania Królestwa Bożego  i nauczyłeś nas prosić w modlitwie do Ojca: „przyjdź Królestwo Twoje”, wejrzyj na nas stojących przed Twoim Majestatem. Wywyższamy Cię, oddajemy Ci cześć i uwielbienie. Pokornie poddajemy się Twemu Panowaniu i Twemu Prawu.  Świadomi naszych win i zniewag zadanych Twemu Sercu  przepraszamy za wszelkie nasze grzechy i zaniedbane dobro. Wyrażamy naszą skruchę i prosimy o zmiłowanie. Przyrzekamy zabiegać o pomnożenie Twojej Chwały, dziękować za nieskończone Miłosierdzie, które okazujesz z pokolenia na pokolenie,  wiernością i posłuszeństwem odpowiadać na Twoją Miłość. Boski Królu naszych serc, niech Twój Święty Duch, wspiera nas w realizacji tych zobowiązań, chroni od zła i dokonuje naszego uświęcenia.  Niech pomaga nam porządkować całe nasze życie i posłannictwo Ko

Luteranie i zielonoświątkowcy rozpoczęli oficjalny 5-letni dialog teologiczny, mający przyczynić się, jak zapowiedziano, do lepszego wzajemnego zrozumienia oraz do dawania na szczeblu lokalnym i międzynarodowym wspólnego świadectwa wiary. O pierwszym spotkaniu międzynarodowej komisji ds. dialogu, które odbyło się w dniach 15-20 września w Baguio na Filipinach, poinformowała 6 października na swej stronie internetowej Światowa Federacja Luterańska (ŚFL). Dialogowi z udziałem przedstawicieli różnych klasycznych nurtów zielonoświątkowych i Kościołów członkowskich ŚFL, towarzyszyć będzie temat tożsamości chrześcijańskiej, nawiązujący do fragmentu Ewangelii Łukaszowej o Duchu Świętym, „spoczywającym na mnie” i o „obwoływaniu roku łaski od Pana” (Łk 4, 18-19). Pierwsza sesja przebiegała pod hasłem „Posłani przez Ducha – tożsamość w Chrystusie”, a referaty wprowadzające wygłosili dr William J. Samuel z Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego Malezji i dr Jean-Daniel Plüss ze Szwajcarskiej

XXI Zebranie Generalne Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego (Księża Pallotyni) wybrało ks. Józefa Lasaka pierwszym radcą generalnym (wicegenerałem). Zebranie Generalne jest najwyższą władzą w Stowarzyszeniu Apostolstwa Katolickiego i zbiera się co sześć lat. Obecne obraduje w domu rekolekcyjnym Boskiego Mistrza w Ariccia koło Rzymu. Bierze w nim udział 65 delegatów reprezentujących około 2400 pallotynów pracujących w ponad 50 krajach świata. W sobotę po południu został wybrany Generał Stowarzyszenia. Ponownie został nim pochodzący z Indii Ks. Jacob Nampudakam. 3 października dokonano wyborów pozostałych członków Rady Generalnej: 4 radców, ekonoma, sekretarza i prokuratora. W nowej radzie generalnej zasiada osiem osób pochodzących z ośmiu różnych jednostek pallotyńskiej administracji. Obok ks. Józefa Lasaka Polaków w Radzie reprezentuje również ks. Adam Golec, który do tej pory był wicegenerałem. Ks. Józef Lasak SAC urodził się 10 lipca 1962 r. w miejscowości Ząb k. Zakopane

„Nie bądź chrześcijaninem ze względu na Kościół, bo Kościół może cię rozczarować. Chodź do kościoła, ucz się, ale nie bądź chrześcijaninem ze względu na innych chrześcijan, bądź chrześcijaninem ze względu na Jezusa” – apelował Nick Vujicic w Tauron Arenie w Krakowie. Australijski mówca motywacyjny i ewangelizator bez rąk i nóg był w sobotę gościem kongresu „Życie bez ograniczeń 2”. Na początku swojego wystąpienia Nick Vujicic powiedział, że celem jego przemówienia jest zainspirowanie słuchaczy. „Chcę, żebyście marzyli o wielkich rzeczach, żebyście się nigdy nie poddawali” – mówił Australijczyk. „Chcę, żebyś zrozumiał, że życie to dar. Chodzi o to, żeby część po części odpakowywać je i wykorzystywać” – mówił Vujicic podkreślając, że w życiu chodzi o to, żeby znaleźć odpowiedzi na dwa pytania: kim jestem i czego chcę. „Jeśli nie znasz prawdy na temat swojej wartości jako osoby ludzkiej, to zaczniesz wierzyć w to, co inni ludzie myślą na twój temat” – dodawał. Wspominał, że rodzi

„Miłość miłosierna jest jedyną drogą, którą należy podążać” – powiedział Franciszek podczas dzisiejszej audiencji ogólnej w Watykanie. Swoją katechezę papież poświęcił omówieniu hasła obecnego Jubileuszu Miłosierdzia - co dla chrześcijanina oznacza bycie „Miłosiernym jak Ojciec”. Jego słów na placu św. Piotra wysłuchało dziś około 25 tys. wiernych. Oto tekst papieskiej katechezy w tłumaczeniu na język polski: Drodzy bracia i siostry, dzień dobry! Wysłuchaliśmy fragmentu z Ewangelii św. Łukasza (6,36-38), z którego zaczerpnięte zostało motto obecnego Nadzwyczajnego Roku Świętego: „Miłosierni jak Ojciec”. Pełne brzmienie tego fragmentu jest następujące: „Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny” (w. 36). Nie jest to efektowny slogan, ale zaangażowanie życiowe. Aby dobrze zrozumieć to wyrażenie, możemy porównać je z paralelnym w Ewangelii św. Mateusza, gdzie Jezus mówi: „Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” (5,48). W tak zwanym Kazan

W wieku 70 lat po długiej chorobie serca zmarł 18 września w Rużomberku w środkowej Słowacji ks. prof. Tadeusz Zasępa - emerytowany rektor miejscowego Uniwersytetu Katolickiego. Był uznanym specjalistą w zakresie środków przekazu, a na czele uczelni jako jej czwarty rektor stał w latach 2008-14. Pogrzeb zmarłego zaplanowano wstępnie na 25 września w tamtejszym kościele jezuickim pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Ks. Tadeusz Zaspa urodził się 23 kwietnia 1946 v Radziechowicach. Po ukończeniu w 1965 szkoły w Częstochowie wstąpił do seminarium duchownego diecezji częstochowskiej w Krakowie. W 1972 przyjął święcenia kapłańskie, po czym pracował jako kapelan dla niesłyszących w Wieruszowie, a następnie w latach 1974-77 uzupełniał studia na KUL-u a także na Katolickim Uniwersytecie Ameryki w Waszyngtonie oraz w Genewie i na Uniwersytecie Sacro Cuore v Mediolanie. W 1983 obronił doktorat z teologii pastoralnej na KUL-u, a w 4 lata później uzyskał tamże habilitację ze specjalnością środki

Pracowałem kiedyś z panią, która należała do świeckiego instytutu życia konsekrowanego. Oczywiście ona mi tego nie powiedziała, dowiedziałem się o tym przypadkiem, gdy już opuściłem tę firmę. Pani - nazwijmy ją Marta - była osobą stateczną, solidną, ale jednocześnie pełną pomysłów i energiczną, taką, co to sobie nie da w kaszę dmuchać. Nie epatowała swoją wiarą, nie zrobiła katolickiego "coming outu". Po prostu w czasie rozmów często wskazywała rozwiązania na wysokim poziomie etycznym, zgodnym z nauką Kościoła. W sporach światopoglądowych ujawniała konserwatywne poglądy. Widzieliśmy, że źle reaguje na zbyt swobodne zachowanie, ale to nie znaczy, że trzymała innych na dystans. Gdy inna koleżanka szła na operację, mówiliśmy do niej: "trzymaj się, powodzenia", a Marta powiedziała, że będzie się za nią modlić. Tak naprawdę zwróciła moją uwagę gotowością do poświęcenia. Czasem są sytuacje, że trzeba podzielić obowiązki, część zadań jest łatwiejsza, inne wymagają wię