Sługa Boży Józef Lazzati (1909-1986)

Mniej znane fakty z czasów posługi biskupiej i komunistycznego procesu bp. Czesława Kaczmarka, jednego z najbardziej rozpoznawalnych hierarchów w powojennej historii Kościoła, zostały przypomniane podczas wtorkowej sesji naukowej, która odbyła się w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach. W tym roku przypada 80. rocznica uroczystego ingresu biskupa do kieleckiej katedry. Ks. dr. Tomasz Gocel, dyrektor Archiwum Diecezjalnego w Kielcach omówił temat „Biskup Czesław Kaczmarek – pasterz niezłomny, prześladowany i więziony”. Przypomniał spreparowany i zmanipulowany proces biskupa, który rozpoczął się 14 września 1953 r. – W trakcie oskarżenia szydzono z biskupa, nazywano go wrogiem ludu, reakcjonistą, zwolennikiem faszyzmu, szpiegiem Amerykanów i Watykanu – przypominał ks. dr Gocel. Ostatecznie biskupa skazano na 12 lat ciężkiego więzienia z roczną przerwą ze względu na zły stan zdrowia. Przypomniał także m.in. „machinacje księży patriotów” i liczne próby uwikłania biskupa we wspó

Lecz On się obarczył naszym cierpieniem, On dźwigał nasze boleści, a myśmy Go za skazańca uznali, chłostanego przez Boga i zdeptanego. Lecz On był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze zdrowie  - Księga Izajasza 53,4-5 Przeczytaj:  Księga Izajasza 53,1-9  Mniej więcej w 1950 roku natknąłem się w czasopiśmie Time na artykuł opisujący zadziwiającą historię z zakresu medycyny. W tamtych czasach lekarze dopiero zaczynali eksperymentować z nowymi metodami leczenia. Na Zachodnim Wybrzeżu żył chłopiec, który miał zapalenie nerek. Infekcja stała się na tyle poważna, że jego nerki zamiast oczyszczać krew, powodowały jej zatrucie. Wreszcie doszło do sytuacji kryzysowej, a lekarze poinformowali rodziców, że jeśli nie zostaną podjęte jakieś natychmiastowe działania, to chłopiec umrze.  Lekarze zajmujący się chłopcem odbyli naradę z najlepszymi specjalistami z Kalifornii i jeden z nich zaproponował dość rad

Weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka (...) i złóż go w ofierze (…). Nazajutrz rano Abraham (…) ruszył w drogę do miejscowości, o której mu Bóg powiedział  - Księga Rodzaju 22,2-3 Przeczytaj:  Księga Wyjścia 22,1-19  W wierze Abrahama jest coś intrygującego. Niczego przed Bogiem nie ukrywał ani nie zostawiał dla siebie. Możemy postanowić,że będziemy chodzić z Bogiem, a jednocześnie pozostawać w tyle, wlokąc się krok za krokiem. Natomiast Abraham ofiarował Bogu całe swoje życie, oddając Mu je do dyspozycji. Był gotów oddać Mu to, co miał najcenniejszego: swojego syna i swoją przyszłość.  Jeśli nie dotarliśmy do tego miejsca, to znaczy, że nigdy tak naprawdę nie zostaliśmy napełnieni Duchem Świętym. Duch nas nie napełni, dopóki Chrystus nie zostanie postawiony na pierwszym miejscu. Bóg poprosił Abrahama o coś więcej niż tylko o jego syna – Izaak był dla Abrahama jego przyszłością. Abraham żył w świetle Bożej obietnicy, a teraz Bóg prosi go, by z niej zrezygnowa

Dziś, 22 października przypada 70. rocznica śmierci kard. Augusta Hlonda, Prymasa Polski. W maju br. papież Franciszek podpisał dekret o heroiczności jego cnót. Do beatyfikacji potrzebny jest uznany przez Kościół cud dokonany za wstawiennictwem Augusta Hlonda. August Hlond urodził się 5 lipca 1881 r. na pograniczu Brzęczkowic i Mysłowic. Od szóstego roku życia uczęszczał do szkoły ludowej w Brzezince. Jako chłopiec wraz ze starszym bratem Ignacym udali się do Turynu. W 1897 r. August złożył śluby zakonne w zgromadzeniu księży salezjanów. Podjął studia na Uniwersytecie Gregoriańskim, które ukończył doktoratem z filozofii w 1900 r. Po powrocie do Polski, do święceń kapłańskich pełnił obowiązki wychowawcy i nauczyciela, dyrygenta chóru i sekretarza dyrektora zakładu salezjańskiego w Oświęcimiu. W 1905 r. otrzymał z rąk bp. Anatola Nowaka święcenia kapłańskie, a następnie objął stanowisko kapelana w zakładzie Lubomirskiego w Krakowie. Przeniesiony do Przemyśla, przez dwa lata pełn

Pan światłem i zbawieniem moim: kogóż mam się lękać? Pan obroną mojego życia: przed kim mam się trwożyć?  - Psalm 27,1 Przeczytaj:  1 List św. Jana 1,5-7. 2,7-11  Pismo Święte mówi, że Bóg jest Źródłem wszelkiego światła. On jest mym światłem i moim zbawieniem. Ogień jest symbolem Boga, a ogień przecież daje światło. Na pustyni w dzień Bóg prowadził swój lud jako obłok, a w nocy – jako słup ognisty. Izraelici otrzymali ten ogień, by mogli widzieć drogę. Kiedy Mojżesz zszedł z góry po spotkaniu z Jahwe, miał tak jaśniejącą twarz, że musiał ją zasłonić. Kiedy przebywamy w obecności Boga, przebywamy w samym centrum Źródła światła.  Pamiętam pewnego trzeźwo myślącego biznesmena, który mi powiedział: „Doszedłem do punktu całkowitego poddania, w którym umarłem dla samego siebie, a ożyłem dla Boga. Poszedłem do gabinetu i zamknąłem drzwi na klucz. W ciemności upadłem natwarz i mógłbym przysiąc, że w pokoju nagle stało się jasno”.  Boża obecność przynosi światło i jasność. On jes

Z kim więc porównacie Boga i jakie podobieństwo mu przeciwstawicie? (...) Czy nie wiecie? Czy nie słyszeliście (…). Siedzi nad okręgiem ziemi  - Księga Izajasza 40,18,21-22  Przeczytaj:  Księga Izajasza 40,12-31  Bóg nie jest taki jak my. On jest Kimś odmiennym. W pewnym sensie ludzie wykazują dość duże podobieństwo do siebie nawzajem. Ono powoduje, że jesteśmy w stanie wzajemnie się poznać i zrozumieć. Znajduję się teraz w miejscu, w którym albo i ty teraz się znajdujesz, albo kiedyś w nim byłeś, albo kiedyś się znajdziesz. Nasze życie jest ze sobą przeplecione na różne sposoby. Kiedy jednak zbliżamy się do Boga, napotykamy Tego, którego rzeczywiście możemy nazwać Innym. On całkowicie się od nas różni. Nie został stworzony, istnieje poza naszą rzeczywistością. Jest Tym, którego nie sposób ograniczyć do naszego życia czy naszego wszechświata. On jest poza nami wszystkimi.  Pod tym względem Bóg jest Tym, przed którym każdy z nas ostatecznie stanie. Mogę się przed tobą chować

Przekazywanie wiary przez zarażanie miłością bez granic to istota misji Kościoła – czytamy w orędziu jakie Franciszek wystosował na Światowy Dzień Misyjny, nazywany także Niedzielą Misyjną. W tym roku przypada ona dziś, 21 października. Orędzie na Światowy Dzień Misyjny 2018 r. Wraz z młodymi nieśmy wszystkim Ewangelię Drodzy młodzi, pragnę zastanowić się wraz z wami nad misją, którą powierzył nam Jezus. Zwracając się do was, zamierzam zwrócić się do wszystkich chrześcijan, którzy przeżywają w Kościele przygodę swego życia jako dzieci Boże. Tym, co pobudza mnie, by nawiązując dialog z wami mówić do wszystkich, jest pewność, że wiara chrześcijańska pozostaje zawsze młoda, jeśli otwiera się na misję, którą przekazuje nam Chrystus. „Misje odnawiają Kościół” (Enc. Redemptoris missio, 2), napisał św. Jan Paweł II, papież, który tak bardzo kochał młodych i bardzo się im poświęcił. Okoliczność Synodu, który będziemy obchodzić w Rzymie w październiku, miesiącu misyjnym, daje n