Sługa Boży Józef Lazzati (1909-1986)

„Świeckość" a „Instytuty Świeckie" Luty 1957 Mija właśnie dziesięć lat od ogłoszenia Konstytucji „Provida Mater Ecclesia" /12 lutego 1947/ i jest to dobra okazja do zastanowienia się nad jej znaczeniem i wartością w świetle doświadczeń zdobytych w pierwszym okresie jej funkcjonowania. Jest to zbyt krótki okres, aby ktokolwiek mógł i chciał się pokusić o ostateczne oceny, ale żyjemy w czasach szybkich transformacji i szybkość ta towarzyszyła też, "rzadko spotykanej w historii prawa kanonicznego" procedurze formułowania fundamentalnego dla Instytutów Świeckich prawa. Okres ten może więc posłużyć do pewnych refleksji, miejmy nadzieję, niekoniecznie bezużytecznych. Sądzę, że nigdy w historii życia konsekrowanego nie mieliśmy do czynienia z podobnym 'wysypem' grup osób świeckich, które chcą się konsekrować, jak to miało miejsce po ogłoszeniu Konstytucji „Provida Mater Ecclesia". Statystyki robią wrażenie, nawet jeśli prawdą jest, że wśród wie

Dla uczczenia pamięci Felice Solaro Mediolan, 9 stycznia 1957 Najmilsi, Nagła, jak złodziej, który przychodzi w nocy/ Mt 24,43/ przyszła do nas śmierć i zabrała nam ukochanego naszego brata Felice Solaro. Z trudnością dociera do nas fakt, że już więcej nie zobaczymy jego charakterystycznego sprężystego kroku, jego skromnego sposobu bycia, jasnej i dobrej twarzy, zawsze uśmiechniętej. Wraz z tą tragiczną wiadomością dociera do naszej świadomości myśl, iż mamy o jednego brata więcej w niebie, wartościowego protektora naszej rodziny, z którą był związany ślubami wieczystymi i pełnym poświęceniem. Bolejąc nad tak tragiczną rozłąką, którą Pan dopuścił, chcemy z niej wyciągnąć naukę, rozważając jego postać i zachowując w sercu i pamięci to, co pomoże nam iść drogą, na której on nas poprzedził. Życie Felice Solaro w swych aspektach zewnętrznych nie odznaczało się niczym nadzwyczajnym. W rodzinie i w oratorium swego rodzinnego miasta Desio, otrzymał chrześcijańskie wychowanie,

Przygotowanie na święto Króla Mediolan, 15 października 1956 Najmilsi, Nie chciałem pozostawić was bez słowa przygotowania na początek nowenny /19 października/, która z kolei przygotowuje nas na święto Króla. A tak poczujemy się złączeni w modlitwie i w wysiłku praktykowania cnót. W trakcie święta będziemy uczestniczyli w radości towarzyszącej trzem ślubom wieczystym, dwóm nowym ślubom, czterem ślubom trzyletnim oraz w przyjęciu dziesięciu kandydatów. Są to wszystko „dary Króla", co intensywniej odczuwają bezpośrednio zainteresowani i choć czują już przedsmak bliskiej radości, to mają jednocześnie świadomość własnych niedostatków i małości wobec tak wielkiego daru. Dar ten zobowiązuje nas do całkowitego oddania się Królowi. Napisałem 'całkowitego' i od razu zdałem sobie sprawę, jak bardzo daleko nam do tego ideału. To, co się dzieje w naszym wnętrzu oraz rzeczy zewnętrzne, blokują nasze poświęcenie. Czasami jest to ciągle powtarzający się w swej monoton

Abyśmy się stali „jedno z Bogiem w Chrystusie" Rzym, 11 października 1955 Święto Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny Najmilsi, 21 rozpoczniemy nowennę przygotowującą nas na święto Chrystusa Króla. Przed tym wydarzeniem, chciałem napisać do was kilka słów, które mogłyby być pomocne w naszych przygotowaniach do pierwszego lub odnowionego aktu konsekracji. Istnieją dwa sposoby przeżywania święta Chrystusa Króla, które traktowane rozłącznie są niekompletne. Pierwszy sprowadza się jedynie do wewnętrznego przeżywania tego święta, a drugi do dostrzegania tylko aspektu triumfu zewnętrznego Króla. Obie te formy osobno są niekompletne, ale są ze sobą ściśle powiązane. Zewnętrzny aspekt królestwa Chrystusa istnieje o tyle, o ile głęboko zakorzenił się w sercach. Serca, które są rzeczywiście oddane Chrystusowi nie mogą nie chcieć, aby Jego królestwo zapanowało nad wszystkim i nad wszystkimi. Każdy ze swego miejsca i zgodnie ze swoim powołaniem powinien czynić wysiłki w tym kie