Sługa Boży Józef Lazzati (1909-1986)

IV. Kryteria metodologiczne: jedność rzeczy różnych Po rozważeniu celów zaangażowania ziemskiego w świetle jego podstawy teologicznej, chrystologicznej i eklezjologicznej należy wyjaśnić kryteria metodologiczne, które to zaangażowanie powinno uznawać, jeśli ma zachować swój swoisty charakter. Stwierdziliśmy, że należy je wyjaśnić, ponieważ zaangażowanie ziemskie nie korzystające, w zakresie celów i środków, z sobie właściwej metody skazane jest na wcześniejszą czy późniejszą utratę skuteczności, a przede wszystkim ważności, tak że ten, kto ulega pokusie budowy świata całkowicie chrześcijańskiego lub opanowanego przez chrześcijan (jest to wizja historycznie i teologicznie przezwyciężona) lub też pesymistycznego zaniechania wszelkiej aktywności ze względu na trudności tego przedsięwzięcia, ponosi porażkę. Chodzi tu o postawy dzisiaj jeszcze bardzo rozpowszechnione, oparte właśnie na niezbyt jasnych założeniach co do sposobów inspirowania działalności chrześcijan świeckich w sprawa

III. Typowość zaangażowania ziemskiego Po przeanalizowaniu podstaw teologicznych, chrystologicznych i eklezjologicznych zaangażowania ziemskiego w kolejnym rozdziale chcemy zgłębić jego specyficzne znaczenie, jego cel i wynikające z niego zobowiązania. Nie trzeba zaznaczać, że będziemy się systematycznie odwoływać do myśli sformułowanych w poprzednich rozdziałach, a w szczególności do tego, że: — zaangażowanie ziemskie opiera się na woli Boga, który chce uczynić człowieka swoim zastępcą w dziele stworzenia i powierzyć mu świat, by człowiek nad nim panował, rozwijając wszystkie jego możliwości ku chwale Boga i dla dobra wszystkich ludzi; — takie ujęcie i taka realizacja zaangażowania ziemskie go wymaga, by spełniało się ono w Kościele, jako moment jego zakorzenionej w Chrystusie misji zbawienia, która przekazuje chrześcijanom świeckim polecenie dane przez Boga wszystkim ludziom, ażeby wypełniali je jako dzieci Boże. Opierając się na tych twierdzeniach będziemy starali się z